Po ukończeniu 30 lat Max Weber zwrócił się ku szeroko pojmowanej tematyce żydowskiej. Ten zwrot zainteresowań wynikał z wielu czynników, przede wszystkim zaś wiązał się ze śmiercią rodziców pod koniec I wojny światowej. Mimo że tematyka żydowska nigdy nie zdominowała jego twórczości, należała do tematów wyjątkowych. Weber łączył tę tematykę z nowatorskim spojrzeniem na sztukę, co szczególnie wysoko cenili amerykańscy Żydzi, widzący w tym nawiązanie do kulturowych korzeni.

W 1919 r. Weber namalował Szabas, scenę rodzajową, przedstawiającą dwóch chasydów z żonami. W tym obrazie można dostrzec inspiracje kubizmem i fascynację malarstwem El Greco. Jest to na wskroś nowoczesna interpretacja sceny rodzajowej z wyobrażeniem Żydów przestrzegających prastarej tradycji.

Zdaniem Webera: „Zobaczyć dzieło sztuki przypadkiem albo en passant, to bardzo miłe doświadczenie; ale zetknięcie się z obrazem, duchem jego twórcy, jest widzeniem uczestniczącym, przynoszącym nie radość, a uniesienie”.

Weber uwielbiał przebywać w getcie na dolnym Manhattanie i szkicować. Widział wiele scen typowych dla tego miejsca: obwoźnych sprzedawców, ciężko pracujących robotników, starych Żydów w tradycyjnych ubiorach. W latach 20. i 30. Weber namalował wiele portretów rabinów, duchowych przywódców społeczności żydowskiej, będących zarazem symbolem żydowskiego dziedzictwa.

Jeden ze znanych obrazów Webera, przedstawiający rabinów, nosi tytuł Talmudyści. Obraz ukazuje grupę mężczyzn siedzących przy stole, gestykulujących nad studiowanymi religijnymi tekstami. W głębi widoczny jest zarys Arki, w której przechowuje się Torę — wynika stąd, że scena rozgrywa się w synagodze. Brodaci mężczyźni symbolizują pradawną tradycję religijną, przypominając współczesnym Żydom o ich kulturowej przeszłości.

Okoliczności powstania obrazu Talmudyści zostały odnotowane w artykule Max Weber: malarz chasydzki z 1935 r., opublikowanym w kwartalniku Judaism, wydawanym przez American Jewish Congress:

„Do namalowania tego obrazu zachęciła mnie pielgrzymka do jednej z najstarszych synagog w nowojorskiej dzielnicy East Side. Odnajduję tu żywe, duchowe piękno, emanujące z, ponad i wokół grupy patriarchalnych postaci, które gromadzą się w poszukiwaniu mądrości w naukach wielkich talmudystów. Dyskusje prowadzone nad Talmudem są czasami żarliwe, natchnione, ekstatyczne, a kiedy indziej spokojne, kontemplacyjne… Widzieć grupę takich mędrców, pochylonych i skupionych w nieustannym poszukiwaniu i interpretowaniu moralnej, istotnej i religijnej treści wspaniałego dziedzictwa  żydowskiego – Tory – to dla mnie niezapomniane doświadczenie”. dalej…